Występowanie oddzielnie kwiatów żeńskich i męskich (a zwłaszcza dwupienność), może być jednym z mechanizmów obronnych przed niekorzystnym dla większości roślin samozapyleniem.

Charakterystyka

Pokrój 

Bylina, jej kłącza podziemne są włókniste.

Łodyga 

Wzniesiona, dorastająca do 1 m wysokości, rozgałęziona.

Liście 

Liście odziomkowe, rynienkowate, długie, do 40 cm długości.

Kwiaty 

Kwiatostan - rozpierzchła wiecha. Kwiaty białe, średnicy 25 mm. Listki okwiatu ułożone w dwóch okółkach. Zawiera 6 pręcików. Zalążnia trójkomorowa, kulista. Kwitnie od końca czerwca do sierpnia.

Biotop (wymagania)

Rośnie w rozproszeniu w suchych, widnych lasach i na porębach. Zaliczana jest do roślin miododajnych.

Charakterystyka

Kwiatostan koszyczkowy (pseudanthium), skupiający wiele małych kwiatów, osadzonych spiralnie na rozszerzonym osadniku kwiatostanowym, okryty od spodu wielolistną okrywą. Kwiaty w koszyczku rozwijają się i dojrzewają od brzegu ku środkowi. Koszyczki występują pojedynczo lub w zebrane w kilka.
Kwiaty promieniste to kwiaty rurkowate, a kwiaty grzbieciste to języczkowate.
Grupa kwiatów rurkowatych często jest otoczona okółkiem kwiatów języczkowatych.
Kielich przemieniony jest w puch kielichowy (pappus), składający się z licznych włosków.
Owocem jest niełupka opatrzona wieńcem włosków.

Systematyka

Pozycja w systemie Reveala 

Gromada okrytonasienne, podgromada Magnoliophytina Frohne & U. Jensen ex Reveal, klasa Rosopsida Batsch, podklasa astrowe Takht., nadrząd Asteranae Takht., rząd astrowce,Reveal James L. System of Classification. PBIO 250 Lecture Notes: Plant Taxonomy. Department of Plant Biology, Universyty of Maryland, 1999 Systematyka rzędu astrowce wg Reveala

• rodzina: astrowate (Asteraceae Dumort.)

Pozycja w systemie Cronquista 

Gromada okrytonasienne, klasa dwuliścienne, podklasa Asteridae , rząd astrowce,

• rodzina: astrowate (Asteraceae Dumort.)

Nie u wszystkich gatunków jednak przedsłupność jest zupełna, tzn. całkowicie uniemożliwiająca samozapylenie. Często przedsłupność jest tylko częściowa, np. słupki dojrzewają tylko niewiele wcześniej, niż pręciki. Jeżeli w tym czasie nie dojdzie do zapylenia krzyżowego, roślina ma możliwość samozapylenia. W ten sposób rośliny z częściową przedsłupnością zapewniają sobie możliwość wytworzenia nasion (co prawda gorszej jakości) nawet wtedy, gdy ich kwiaty nie zostana zapylone pyłkiem innych kwiatów, co zdarzyć się może np. przy długotrwałej złej pogodzie.

Zastosowanie

Roślina ozdobna - szczególnie nadająca się do ogrodów skalnych i jako roślina zadarniająca. Dzięki swoim jasnozielonym i białoobrzeżonym liściom doskonale komponuje sie z innymi roślinami.

Charakterystyka

Liście 

Całobrzegie lub pierzaste, nakrapiane.

Kwiaty 

Koszyczki duże, osadzone na długich szypułkach. Kwiaty brzeżne języczkowate, żółte lub purpurowe, u niektórych gatunków lub odmian dwubarwne. Kwiaty w środku koszyczka rurkowe, przeważnie purpurowe, czasem przekształcone w płonne i nie nektarujące kwiaty języczkowate. Kwitnie od lipca do września.

Owoce 

Nasiona dają tylko kwiaty rurkowe.

Systematyka

Pozycja rodzaju w systemie Reveala Reveal James L. System of Classification. PBIO 250 Lecture Notes

Plant Taxonomy. Department of Plant Biology, Universyty of Maryland, 1999 Systematyka rodzaju gailardia wg Reveala:

Gromada okrytonasienne, podgromada Magnoliophytina, klasa Rosopsida, podklasa astrowe, nadrząd Asteranae Takht., rząd astrowce, rodzina astrowate (Asteraceae Dumort., plemię Gaillardieae (Nutt.) Lecoq & Juillet, podplemię Gaillardinae (Nutt.) Less., rodzaj Gailardia.

Pozycja rodzaju w systemie Cronquista

Gromada okrytonasienne, klasa dwuliścienne (Magnoliopsida Brongn.), podklasa astrowe Asteridae Takht., rząd astrowce Asterales Lindl., rodzina astrowate Asteraceae Dumort., nom. cons.

Gatunki flory Polski Mirek, Z., Pięknoś-Mirkowa, H., Zając, A i M., 1997, Vascular plants of Poland - a chekclist. Krytyczna lista roślin naczyniowych Polski. IB PAN. Adres strony

• gailardia nadobna (Gaillardia pulchella Foug.) - gatunek uprawiany
• gailardia ogrodowa (Gaillardia hybrida) - gatunek uprawiany
• gailardia oścista (Gaillardia aristata Pursh) - gatunek uprawiany

Pozostałe gatunki (wybór)

• Gaillardia aestivalis
• Gaillardia amblyodon
• Gaillardia arizonica
• Gaillardia chrysantha, syn. Gaillardia aestivalis var. aestivalis
• Gaillardia coahuilensis
• Gaillardia flava
• Gaillardia gracilis, syn. Gaillardia pinnatifida var. pinnatifida
• Gaillardia lanceolata
• Gaillardia lutea
• Gaillardia mexicana, syn. ,,Gaillardia coahuilensis
• Gaillardia multiceps
• Gaillardia parryi
• Gaillardia pinnatifida
• Gaillardia spathulata

Zastosowanie

Uprawiane w ogródkach kwiatowych i na działkach, jako rośliny ozdobne i na kwiaty cięte.

Dwurzędka jest bardzo podobna do wachlarzyka, różni się od niego tym, że szypułki poszczególnych kwiatów mają mniej więcej tę samą długość i wskutek tego kwiaty w dwurzędce nie znajdują się na jednym poziomie.
Kwiaty w dwurzędce zaczynają kwitnąć od kwiatu znajdującego się w początkowej części kwiatostanu, stopniowo w kierunku pojawiających się osi drugiego, trzeciego i następnych rzędów. Jeżeli kwiatostan jest wzniesiony, kwiaty kwitną od dołu w górę. Listki, z kątów których wyrastają te osie noszą nazwę podsadek.

W sierpiku kwiat wyrasta na szczycie pędu kończąc jego wzrost. Gdy główny pęd zakończy wzrost, zaczynają się rozwijać pędy boczne, każdy z kwiatem na szczycie. Kwiaty w sierpiku kwitną poczynając od środka, na zewnątrz. Ten typ kwiatostanu występuje np. u żywokostu, niezapominajki. Bardzo podobny do siepika jest skrętek, który różni się tylko tym, że widziany z góry ma kwiaty ułożone nie w linii prostej, lecz zygzakowato.

W kwiatach przystosowanych do zapylenia podwodnego (np. u rogatka), pylniki mają uproszczoną budowę, a ich pyłek jest cięższy od wody. Kwiaty są szeroko rozchylone, a znamię słupka jest lejkowate, by łatwiej wychwycić pyłek. W kwiatach zapylanych nad wodą kwiaty żeńskie znajdują się na powierzchni wody. Ziarna pyłku są zwykle pozbawione warstwy chroniącej je od wyschnięcia, mają wydłużony kształt, a często zaraz po opuszczeniu pylników wytwarzają łagiewkę pyłkową. Dzięki temu mogą być łatwo unoszone przez wodę. U nurzańca (Vallisneria), który jest rośliną podwodną, kwiaty męskie natomiast odrywają się w całości od rośliny i unoszone przez wodę docierają do kwiatów żeńskich. Posiadają pęcherzyk powietrza, który unosi je na powierzchni wody. Kwiaty żeńskie po zapyleniu są wciągane do wody przez skręcającą się spiralnie łodyżkę.

Charakterystyka

Łodyga 

Sztywna, wzniesiona, wysokość do 1,5 m, kutnerowato owłosiona

Liście 

Wąskolancetowate

Kwiaty 

Koszyczki zebrane w szczytowe baldachogroniaste kwiatostany. Kwiaty języczkowe różnobarwne, kwiaty rurkowate żółte

Według legend bogowie Quetzalcoatl i Tezcatlipoca przeistoczyli się w węże i rozdarli Tlaltecuhtli na pół, aby z dwóch części stworzyć od nowa niebo i ziemię gdy świat przestał istnieć po kolejnym kataklizmie - który według mitologii azteckiej występował cyklicznie po każdej z następujących po sobie epok świata.

Z reszty ciała Tlaltecuhtli miały powstać zasoby niezbędne człowiekowi do życia - drzewa, kwiaty i zioła powstały z jej włosów, łąki i drobniejsze kwiaty ze skóry, łańcuchy górskie i wąwozy z nosa a rzeki oraz jaskinie z jej ust. Wierzono jednak iż nocami Tlatlecuhtli domaga się ludzkiej krwi i ofiar aby zaspokoić swe pragnienie, dlatego często porównywano ją do innych bóstw kojarzonych z kultem sił przyrody, jak Coatlicue i Tonatiuh.

Wiele kwiatów różnosłupkowych zbudowanych jest w ten sposób, że słupek jest wyższy od pręcików, co w naturalny sposób uniemożliwia samozapylenie. U barwinka pospolitego znamię słupka znajduje się co prawda niżej niż pręciki, ale jest osłonięte specjalną tarczką, chroniącą przed spadającym ewentualnie z wyżej położonych pręcików własnym pyłkiem. U pierwiosnka istnieją dwa rodzaje kwiatów: w jednych kwiatach słupki są wyżej niż pręciki, w drugich odwrotnie. Kwiaty pierwiosnków mające długą rurkę kwiatową zapylane są zwykle przez motyle. Gdy motyl włoży swoją ssawkę do kwiatu o nisko osadzonych pręcikach, to pyłek przylepi się do górnej części ssawki. Pyłek ten zapyli kwiat o wysoko położonym słupku, gdy motyl przeleci na następny kwiatek pierwiosnka.

Zobacz też: zapylenie krzyżowe, samopłonność

Charakterystyka

Kwiaty: Rośliny jednopienne, ale kwiaty są rozdzielnopłciowe. Kwiaty męskie zebrane w kotkowate kwiatostany, kwiaty żeńskie zebrane w grona.

Owoce: Orzechy lub orzeszki.

Systematyka

Pozycja w systemu Reveala 

Gromada okrytonasienne, podgromada Magnoliophytina, klasa Rosopsida, podklasa oczarowe, nadrząd Juglandanae, rząd leszczynowce. Reveal James L. System of Classification. PBIO 250 Lecture Notes: Plant Taxonomy. Department of Plant Biology, Universyty of Maryland, 1999 Systematyka rodziny leszczynowate wg Reveala

Podział wg systemu Reveala 

• podrodzina: Coryloideae Hook. f.
  • plemię: Coryleae Dumort.
    • rodzaj: Corylus L. - leszczyna
• rodzaj: Ostrya Scop. - chmielograb, ostria
• rodzaj: Ostryopsis Decne.

Podział wg systemu Cronquista 

• rodzaj: grab (Carpinus)
• rodzaj: leszczyna (Corylus)
• rodzaj: ostria, chmielograb (Ostrya)
• rodzaj: Ostryopsis (należy tu gatunek: Ostryopsis davidiana).

Przypisy

Charakterystyka

Większość spośród około 40 gatunków to byliny, ale część z nich to niewysokie krzewy (do 3 m wysokości). Piwonie występują w chłodniejszych rejonach Azji, południowej Europy i zachodniej części Ameryki Północnej. Posiadają białe, różowe, purpurowe, rzadziej żółte kwiaty, które są często pachnące. Mieszańce mają też kwiaty dwubarwne i pełne.

Wiele gatunków z rodzaju piwonia to rośliny ozdobne.

Systematyka

Pozycja w systemie Reveala 

Gromada okrytonasienne, podgromada Magnoliophytina, klasa Ranunculopsida, podklasa jaskrowe, nadrząd Ranunculanae, rząd piwoniowce, rodzina piwoniowate, podrodzina Paeonioideae Arn., plemię Plemię: Paeonieae DC., rodzaj piwonia. Reveal James L. System of Classification. PBIO 250 Lecture Notes: Plant Taxonomy. Department of Plant Biology, Universyty of Maryland, 1999 Systematyka rodzaju piwonia wg Reveala

Podział wg Reveala

• Gatunek: Paeonia brownii Dougl. ex Hook.
• Gatunek: Paeonia californica Nutt.
• Gatunek: Paeonia lactiflora Pallas
• Gatunek: Paeonia officinalis L. - piwonia lekarska

Podział wg systemu (jakiego?)

• Sekcja Mountan D. C.

• Podsekcja Delavayanae F. C. Stern

Liście paprociowate, całobrzegie i opadające na zimę. Kwiaty średniej wielkości, barwy czerwonej lub żółtej, osadzone na szypułkach. Piwonie o pędach drewniejących.

• Paeonia delavayi Franchet - piwonia Delavaya

• Podsekcja Vaginatae F. C. Stern

Liście

eliptyczne lub jajowate podzielone na 3 - 5 także eliptycznych części, całobrzegie, osadzone na długich czerwonawych ogonkach. Kwiaty czerwone, różowe,białe, rzadziej żółte, bardzo okazałe. Dosyć duże krzewy.

• Paeonia decomposita Handel - Mazzetti
• Paeonia suffruticosa Andrews - piwonia drzewiasta (zwana piwonią krzewiastą lub piwonią drzewkowatą)

• Sekcja Onaepia Lindley

Liście paprociowate, ciemnozielone lub sine, osadzone na ogonkach. Kwiaty małe, ciemnoczerwone.

• Paeonia brownii Douglas ex Hooker - piwonia Browna
• Paeonia californica Nuttall ex Torrey & A. Gray - piwonia kalifornijska

• Sekcja Paeon D. C.

• Podsekcja Dissectifoliae F. C. Stern

• Grupa Anomala F. C. Stern

Liście wąskie, lancetowate, nieparzystopierzaste. Kwiaty różowe do fioletowych, okazałe.

• Paeonia anomala L.
• Paeonia intermedia Meyer et Ledebour - piwonia pośrednia
• Paeonia veitchii Lynch - piwonia Veitcha
• Paeonia woodwardii Stern & Cox - piwonia Woodwarda
• Paeonia x majko Ketzchoweli
• Paeonia x smouthii Van Houtte

• Grupa Peregrina F. C. Stern

Liście jajowatolancetowate. Kwiaty czerwone, okazałe, osadzone na długich szypułkach.

• Paeonia peregrina Miller - piwonia bałkańska

• Grupa Tenuifolia F. C. Stern

Liście bardzo cienkie, nitkowate. Kwiaty czerwone, okazałe.

• Paeonia tenuifolia L. - piwonia delikatna

• Podsekcja Foliolatae F. C. Stern
• Grupa Flavonia (Kemularia - Nathadze) Uspenskaja

Liście lancetowate, nieparzystopierzaste. Kwiaty białe, różowe do żółtych, okazałe.

• Paeonia mlokosewitschii Lomakin - Piwonia Młokosiewicza
• Paeonia wittmanniana Hartwiss & Lindley - piwonia Wittmanna

• Grupa Lactiflora F. C. Stern

Liście lancetowate, nieparzystopierzaste. Kwiaty białe, różowe, czerwone, okazałe.

• Paeonia lactiflora Pallas - piwonia chińska
  
• Paeonia emodi Wall. & Royle - piwonia himalajska

• Grupa Mascula F. C. Stern

• Podgrupa Broteri F. C. Stern

Liście jajowate, nieparzystopierzaste, ciemnozielone. Kwiaty różowe, okazałe.

• Paeonia broteri Boiss & Reuter,

• Grupa Officinalis F. C. Stern

Liście lancetowate, nieparzystopierzaste. Kwiaty różowe, białe lub czerwone, okazałe.

• Paeonia clusii Stern
• Paeonia officinalis L. - piwonia lekarska

Przypisy

EncFS pozostawia jednak widoczną strukturę katalogów i wielkość zbiorów. Wady tej nie mają programy szyfrujące całe partycje (np. loop-aes, kłopotliwy w instalacji).

Komendy

Do bukietów prócz kwiatów używane są liście, łodygi zbóż, gałązki roślin, owoce, ozdobne wstążki, metaliczne folie itp.

Bukiety używane są jako ozdoba wnętrz, zwłaszcza w czasie świąt i uroczystości, a także jako dodatek do stroju, n.p. bukiet ślubny panny młodej. Miniaturowe bukieciki mogą być przypinane do ubrania jako dekoracja stroju.

Bukiety są też zwyczajowym podarunkiem, wręczanym z okazji imienin, ślubu i innych uroczystości. Składane na grobie stanowią wyraz szacunku i pamięci dla zmarłego.
Zwyczaj składania zmarłym bukietów kwiatów sięga prehistorii. Znaleziono bukiet kwiatów w grobie człowieka neandertalskiego a także w grobowcu Tutanchamona.
Szczególnie wyrafinowaną formą tworzenia kompozycji kwiatowych jest japońska sztuka ikebany.

Bukiety kwiatów stanowią tęż popularny temat kompozycji malarskich. Jednym z najbardziej cenionych malarzy kwiatów był Jan Bruehgel Starszy, zwany też ‘”kwiatowym”. Wybitnymi malarzami kwiatów byli także w XVII w. Abraham Mignon i Jan van Huysum w XVIII. Bukiety kwiatów chętnie malowali też wybitni impresjoniści i postimpresjoniści. Szczególnie znanych jest kilka wersji “Słoneczników” van Gogha.